Eli var, ayağı yok; karnı yarık, canı yok.
Eli var, ayağı yok; karnı yarık, canı yok.
Eli var, ayağı yok; karnı yarık, canı yok.
Benim bir hayvanım var kuyruğundan uzun burnu var.
Minarede ses, ölümsüz nefes.
Bir sözdür ki şeytan kaçar. Bir anahtardır, her kapıyı açar.
İlk peygamber ve ilk insan, Yeryüzüne ilk varan insan, Ona secde etmemekse, iblisin kendi hatasıydı.
Ben bir adamım. Bir komutumla bin adamı yatırırım.
Niyeti var, zorluğu var, Sahuru var sonuna kalanı iftar.
Eğilirsin kalkarsın, engelleri yıkarsın, bazen zamanı gelir de, sen kabe’ye bakarsın.
Allahın sözüdür, ruhumun özüdür.
Her işe onunla başlarız, ilk dua, ilk yakarış ve ilk niyazımız. Hepsinin başında yankılandırırız.
Vakti var, abdesti var, rekatı var, secdesi var.
Sayıları beştir, âlemlere güneştir. Bunları her müslüman mutlaka bilir.
Hz. Musa’nın elindeki nur, Onun iniş yeri Cebel-i Tur.
Hasretlileri kavuşturur, dargınları barıştırır.
Parmağıyla işaret etti ayı parçaladı, parmaklarından su akıttı, herkes içti suya kandı.
Doksan dokuz cemaat, iki müezzin, bir imam. Nedir?